We zullen onderaan beginnen en ons opwerken naar de top.

Peer-To-Peer
Helemaal onderaan de voedselketen van de piraterij vinden we de peer-to-peer gebruikers. Er lijken twee groepen peer-to-peer gebruikers te zijn. De eerste groep zijn kinderen die af en toe muziek downloaden omdat ze hier geen geld voor hebben. Daarnast zijn er de oudere peer-to-peer gebruikers die p2p ook gebruiken voor het downloaden van spellen, software en films. In de media worden de peer-to-peer gebruikers afgeschilderd als gevaarlijke piraten. De p2p gebruikers zijn makkelijk op te pakken door de politie en er zijn al redelijk wat rechtzaken geweest waarbij er soms wel voor tonnen euro's schade werd geëist. Er wordt weinig beveiligd en het is heel gemakkelijk om toegang te krijgen tot alle warez op p2p netwerken. Dit is ook waarom de p2p gebruikers the scene in gevaar brengen. De snelheid van het downloaden ligt laag, omdat de gebruikers van elkaar downloaden. De meeste p2p gebruikers hebben geen idee dat er zo'n wereld zit achter het downloaden, en wat voor een weg een release aflegt voor dat deze beschikbaar wordt in p2p netwerken. Nadat de release is uitgebracht zal hij worden verspreid tussen de sites, daarna zal hij ook op FXP boards verschijnen, en vervolgens zal de release ook uitlekken naar nieuwsgroepen, irc en torrent en uiteindelijk naar p2p netwerken.

Een speciaal soort p2p systeem is het populaire BitTorrent. Het torrent systeem gebruikt 1 centraal punt die de downloads coördineert, deze server host zelf niets. De download zelf is opgesplitst in verschillende delen, die elk gedownloaden worden van verschillende gebruikers. Zo'n gecoördineerde groep wordt een torrent genoemd. Het centrale distributiepunt wordt de tracker genoemd. Het voordeel van het opsplitten van de download heeft een groot voordeel, wanneer er 1 gebruiker offline gaat kan je gewoon verder blijven downloaden van andere gebruikers. Het gebruik van torrents is zeer populair, het is zeer toegankelijk maar ook zeer onveilig is. De tracker houdt bij welke gebruikers iets (willen) downloaden en welke gebruikers deze download aanbieden. De gebruikers die de download al in bezit hebben en aanbieden worden seeders genoemd, en de gebruikers die downloaden heten leechers.


Nieuwsgroepen
Vroeger in de tijd dat het internet net geboren was waren er groepen die hun speciale interesses deelden via bulletin boards. Dit systeem maakte, in tegenstelling tot traditionele bulletin board systemen, gebruik van de mogelijkheid van internet door gebruik te maken van een machine (nieuwsserver) dat alle berichten opsloeg. Er ging wat tijd voorbij en er kwamen gebruikers die bedachten dat dit systeem ideaal zou zijn voor het uitwisselen van bestanden. Het is makkelijk om toegang te krijgen tot nieuwsgroepen, maar als je er niet bekend mee bent neemt het navigeren en downloaden meer tijd in beslag dan bij p2p software. Je kan downloaden van nieuwsgroepen met behulp van nieuwslezers als NewsLeecher en Xnews. Er zijn ook betaalde nieuwsservers, deze zijn sneller en de bestanden worden er langer opgeslagen dan bij gratis nieuwsservers. Nieuwsservers, en met name betaalde nieuwsservers kunnen hoge downloadsnelheden halen.


IRC Trading
Niet ver boven de nieuwsgroepen vinden we de irc-traders. In het algemeen hebben deze mensen een stuk meer kennis over computers en internet dan p2p gebruikers. Warez kanalen op irc worden vaak beheert door mensen die zelf veel warez bezitten.

Over het algemeen zijn er twee soorten warez kanalen. Deze kanalen worden vaak met warez 'gevoedt' door FXP'ers of corrupte sites. Allereerst zijn er de Fserve (user-to-user) kanalen. Deze gebruiken voornamelijk de mIRC client's bestanduitwisselingsfunctie en wat extra scripts om warez direct vanaf de harde schijf te delen. Daarnaast zijn er de XDCC (server-to-user) kanalen. Deze kanalen maken gebruik van hele snelle servers die door hackers zijn verkregen. Van deze server wordt een XDCC server gedraaid (meestal door er iroffer op te draaien) wat wordt gebruikt om de bestanden uit te wisselen. Er kunnen maar een beperkt aantal mensen tegelijk een release downloaden, de andere mensen zullen in een wachtrij worden geplaatst. Op deze manier blijven de downloadsnelheden, die vaak erg goed zijn, hoog.


FXP Boards
FXP is het File eXchange Protocol (Bestanduitwisselingsprotocol). Eigenlijk is het geen protocol, het is een manier om bestanden over te zetten door gebruik te maken van een fout in FTP. Het stelt de gebruiker in staat om bestanden tussen 2 ftp servers uit te wisselen. Het gaat hierbij dus om server-to-server. De FXP'er geeft alleen een commando dat de bestanden moeten worden verzonden. De snelheden in de fxp scene zijn vaak zeer goed, maar het hangt wel helemaal af van de server waarvan wordt gedownload. De snelheid ligt hoog omdat de hackers in het algemeen in staat zijn zeer snelle computers te hacken. De fxp boards is een redelijk onbekende groep in de warez voedselketen, en mede daarom redelijk veilig. Dit ondanks dat de praktijken van de hackers natuurlijk zeer strafbaar zijn. Veiligheid is erg belangrijk, de leden van fxp boards hebben vaak ook veel meer kennis van computers en internet dan p2p gebruikers en irc-traders.

Het systeem dat gebruikt wordt door de fxp boards zijn vBulletin fora met handmatige toegevoegde en aangepaste scripts. De boards maken meestal niet gebruik van een kredietsysteem. De leden van fxp boards zijn onder te verdelen in scanners, hackers en fillers. Elk van deze mensen hebben een eigen taak:

De Scanner
De taak van de scanner is het scannen IP's met een snelle internetverbinding op kwetsbare computers. Het gaat hier om het 'bruteforcen' van wachtwoorden of het scannen op poorten waar zich programma's met een bug bevinden. De scanner zal hiervaak niet zijn eigen computer voor gebruiken, maar een zogeheten scanstro. Een scanstro is een reeds gehackte computer met een langzame internetverbinding, en daarom ongeschikt als download server. Via deze scanstro zal hij dan scannen. De resultaten van zijn scans plaatst hij op het board. Hier komt de hacker om de hoek kijken.

De Hacker
Hackers zijn mensen die inbreken in computers. Er zijn veel kwetsbaarheden waar makkelijk gebruik van te maken is. Hackers krijgen toegang tot het systeem door met behulp van een exploit gebruik te maken van een fout in een programa wat op de bewuste computer staat. Een exploit is een script dat misbruik maakt van zo'n fout, en zo ruimte maakt om zelfgeschreven scripts op te starten. De exploit die de hacker gebruikt hangt af van waarop de hacker gescant heeft. Als de hacker eenmaal binnen is, zal hij daar zijn rootkit installeren. Een rootkit is meestal een aangepaste versie van Serv-U). Deze rootkit vormt de server waarvan andere mensen van kunnen downloaden. Hoogstwaarschijnlijk zal de hacker ook software installeren waarmee hij op afstand de computer mee kan besturen, zoals Radmin). Als de server eenmaal is geinstalleerd, zal hij de beheerder login gegevens op het board plaatsen. Afhankelijk van de snelheid van de gehackte computer (ookwel stro of pubstro genoemd) zal hij worden gebruikt om mee te scannen, of om er warez op te zetten.

De Filler
Wanneer de pubstro snel genoeg is en genoeg schijfruimte heeft, is het de taak van de filler om de nieuwste releases er op te zetten. De filler haalt zijn warez van andere ftp servers. Sommige fillers hebben toegang op sites, en zullen vanaf daar de releases sturen naar hun pubstro. Mensen die op sites zitten en fxp'en naar pubstro's worden beschoud als korrupt en wanneer men erachter komt worden ze verbannen van the scene. Wanneer de filler klaar is met het sturen van de warez zal hij de downloadgegevens op het board zetten. Fillers met toegang tot sites zullen allemaal proberen zo snel mogelijk een release op een board te plaatsen. Het is te vergelijken met een race, degene die een bepaalde release als eerste op een board plaatst krijgt het meeste aanzien (deze mensen worden dan ook wel racers genoemd). De snelheid van deze pubstro's hangt volledig af van de gehackte computer. De hackers van de fxp boards zijn over het algemeen wel zo goed dat zij vele 100mbit servers hebben gehackt.

Pub/Pubbing
Pubbing is hedendaags niet meer zo belangrijk. Deze manier van scannen/hacken/fillen stamt uit de jonge jaren van het internet toen veel universiteiten en bedrijven ftp servers hadden, waarop anoniem kon worden ingelogd. In plaats van het inbreken in computers, wordt de warez simpelweg naar deze ftp servers geüpload. Toentertijd was het erg populair, maar tegenwoordig niet meer omdat nagenoeg alle bedrijven en universiteiten nu beveiligde servers hebben. Het werkt als volgd; allereerst is er de scanner die scant op ftp servers waarop anoniem kan worden ingelogd, en waarbij de schrijf rechten zijn toegestaan. Zonder de schrijf rechten is het niet mogelijk iets op de ftp server te zetten. Vervolgens werden de ftp servers getagged (een map werd aangemaakt, met een naam als "tagged.by.name"). Het idee hierachter was dat wanneer een server al "getagged" was, dat andere hackers deze niet opnieuw zouden hacken. In het begin werd dit gerespecteerd, maar na een tijd werkte dit niet meer.

Een methode die gebruikt werd tegen het rehacken was dir locking. Hierbij wordt een map versleuteld zodat mensen die daar geen toestemming voor hebben niet in de map kunnen komen. Er zijn een paar dir locking trucs. De eerste truc is het maken van een doolhof (maze). Hierbij worden (vaak met behulp van een script) heel veel mappen met elk weer submappen aangemaakt. Op deze manier is de server niet makkelijk te vinden, omdat je dan 1 voor 1 al deze mappen zou moeten openen. De tweede manier is Unix-tagging. Het draait allemaal om 1 magisch teken, de ÿ (alt+0255) dat dient als een ontsnappingteken. Wanneer je een map een naam geeft met dit teken erin, zal deze er anders uitkomen dan hoe je hem hebt ingetypt. De maker van de tag kan er wel inkomen door het adres van de invoer te gebruiken. De laatste manier is het dir locken op NT systemen. Meer over dir locking hier.

Topsites
De volgende groepen en tevens de kern van the scene zijn de topsites. Site trading is het versturen van releases van de een naar de andere site. Releasegroepen publiceren hun releases op deze sites, zij zin dus het eerste stadium in de distributieketen van de releases. Vanaf daar worden de releases over de hele wereld verspreid.

De Sites
Deze sites zijn ftp servers met een hele snelle internetverbinding. 10mbit wordt als minimum beschouwd, 100mbit goed, en alles daarboven zeer goed. Deze sites hebben vaak enorme harde schijven. Dit varieert van 200gb tot vele tientallen terabytes. Deze sites zijn normaalgesproken legaal verkregen servers, dit houdt in dat de eigenaar weet dat de site op het systeem draait. De sites kunnen zich bevinden bij mensen thuis, bij universiteiten en bij bedrijven. Bepaalde landen hebben de voorkeur voor sites. In Nederland en Duitsland zijn vaak veel hele snelle servers, maar in Zweden bijvoorbeeld zijn de servers veel goedkoper. Een snelle verbinding betekent veel voor sommige mensen. Als je beschikt over een 100mbit verbinding en er wel voor open staat om een site te draaien op deze verbinding zijn er mensen die met liefde een computer voor je kopen en deze naar je versturen, puur zodat daar de site op kan draaien. Het commercieel gebruik maken van toegang tot sites is zeker niet gebruikelijk. De meeste mensen doen het voor hun plezier en niet om geld mee te verdienen. Software die vaak gebruikt wordt voor sites zijn GlFTPd en DrFTPd. Naar de eigenlijke software voor de site, zullen daarnaast nog meer scripts draaien zoals bijvoorbeeld een eggdrop bot. Dit is een soort robot die mededelingen doet in het irc kanaal van de site. Hij zal bijvoorbeeld vertellen wanneer het uploaden van een release klaar is. Ook zal de informatie geven over de racers (racers proberen net als bij fxp boards zo snel mogelijk zoveel mogelijk bestanden van een release te sturen naar een site). Op deze manier zullen zij meer downloadkrediet verkrijgen op de site. De snelheid tussen topsites kan oplopen tot wel 15 MBps.

De mensen
Er zijn grofweg drie soorten leden van topsites: siteops, affiliates en racers. Siteops (Site-Operators) zijn de beheerders van de site. Meestal zijn er zo'n twee tot vijf siteops per site. Een van deze is vaak degene die voor de hardware van de site heeft gezorgd, daarnaast is er een de sitetech, dit is degene die de site heeft geinstalleerd. Daarnaast zijn nog siteops die nuker zijn. Het is zijn taak om releases te nuken te laat naar de sites worden gestuurd, en nep of slecht zijn. Affiliates zijn de releasegroepen die hun releases op de site plaatsen wanneer ze af zijn.

Racers zijn degene die releases racen tussen verschillende sites. Het sturen van een release naar een site zal de racer krediet opleven. Dit krediet geeft aan hoeveel hij kan downloaden. Het ratio is meestal 1:3, dit betekent dat wanneer je 3GB aan bestanden naar de site stuurt, je 9GB van de site kan downloaden. Het racen van een release start kort nadat deze is uitgebracht. Het racen is het zo snel mogelijk overzetten van zoveel mogelijk bestanden van een release.

Klik hier voor meer informatie over het scene systeem.

Releasegroepen
Klik hier om de uitleg van releasegroepen te lezen.